Renesansowa bryła ratusza kryje w sobie elementy starszych budowli. Około 1300 r zbudowano wieżę w jej kwadratowej części, która stała się zalążkiem kompleksu obejmującego dzisiejszy ratusz. Początek murowanej zabudowie w obrębie ratusza dała budowa kramów bogatych w roku 1309. Jeszcze w XIV w. do rzędu południowego kramów bogatych dostawiono budynek wagi i ciąg murowanych bud – tym samym zamknięty został plan skrzydła południowego w jego dzisiejszym obrysie. Po pożarze w 1380, zabudowę kramów zastąpiły dwa trzykondygnacyjne budynki jednotraktowe. Po częściowym zawaleniu się wieży w 1456 nadbudowano ją o część ośmioboczną. W 1496 otrzymała nowe zwieńczenie. W 1569 ratusz spłonął kolejny raz. Odbudowę powierzono Włochom Bernardowi Niuronowi i Janowi Parrowi, zaangażowanym wcześniej przy budowie brzeskiego zamku. Przebudowa z lat 1570-77 nadała obiektowi charakter północnowłoskiego pałacu z loggią w centralnej zachodniej części i flankującymi ją dwoma wieżami oraz dominantą w postaci gotyckiej wieży przykrytej renesansowym hełmem. Taką formę budynek zachowuje do dziś. W budynku zachowały się zabytkowe wnętrza: monumentalna sala stropowa z oryginalnym stropem (1646) i jedno z nielicznych w Polsce świeckich wnętrz barokowych Sala Rajców (Rady) z 1742. W 1926 r. podczas remontu w ścianie południowej skrzydła południowego wstawiony został portal pochodzący z rozebranej wówczas kamienicy zlokalizowanej pod dawnym adresem Zamkowa 6.