Oficjalny serwis Urzędu Miasta w Brzegu

Skróty klawiszowe

  • TAB kolejny element
  • / wyszukiwarka
  • CTRL (CMD) + powiększenie widoku
  • CTRL (CMD) - zmniejszenie widoku
Data publikacji artykułu: 1 października, 2021 Tytuł artykułu

Brzeskie Centrum Kultury zyska patrona

Treść artykułu

Brzeskie Centrum Kultury to obiekt z długą historią. Jego początki sięgają 1822 roku, kiedy to przy ulicy Mlecznej powstał Teatr Miejski. W ciągu kolejnych dziesięcioleci obiekt był przebudowywany zmieniając swoją estetykę. Największej modernizacji gmach doczekał się w okresie powojennym, kiedy to jego bryła przybrała znany nam dziś kształt. W ciągu ostatnich lat przeprowadzono generalny remont budynku, którego koszt sięgnął 9 250 399,73 zł, z czego unijne dofinansowanie wynosiło 4 999 793,25 zł. Dziś jest to wyjątkowy obiekt stojący w centrum miasta, będący jego wizytówką.

Wraz z następującymi zmianami Brzeskie Centrum Kultury zyska również patrona. Wczoraj, 30 września 2021 roku, Rada Miejska Brzegu na wniosek burmistrza Jerzego Wrębiaka nadała tej instytucji imię Ignacego Jana Paderewskiego. Oficjalne uroczystości związane z nadaniem imienia odbędą się 11 listopada bieżącego roku.

Ignacy Jan Paderewski był światowej sławy pianistą, kompozytorem, polskim działaczem niepodległościowym, politykiem, mężem stanu. Urodził się w 1860 roku w Kuryłówce. Kształcił się w warszawskim Instytucie Muzycznym, który ukończył z wyróżnieniem. Następnie kontynuował naukę w Wiedniu pod kierownictwem Teodora Leszetyckiego. Odbył podróże zagraniczne po Europie i Ameryce Północnej, podczas których koncertował i zyskał światową sławę. Tę popularność wykorzystał w czasie I wojny światowej, kiedy to prowadził szeroko zakrojoną działalność dyplomatyczną na rzecz Polski i Polaków. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został w 1919 roku premierem. Pełnił też funkcję ministra spraw zagranicznych. Był wraz z Romanem Dmowskim polskim delegatem na konferencję pokojową w Paryżu. W kolejnych latach swojego życia powrócił do koncertowania. Po wybuchu II wojny światowej wszedł w skład władz Polski na uchodźctwie. Został przewodniczącym Rady Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej w Londynie. Nie doczekał jednak zakończenia wojny. Zmarł na zapalenie płuc w Nowym Jorku w 1941 roku.

Nie zapomnij udostępnić: